με το άγχος των Πανελλαδικών

Ο μήνας Μάιος είναι συνώνυμος με το άγχος των Πανελληνίων εξετάσεων, οι οποίες είναι αποτέλεσμα ενός μη ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού συστήματος. Ένα εκπαιδευτικό σύστημα που αλλάζει σχεδόν κάθε λίγα χρόνια διότι η παρακμή του πολιτικού συστήματος το απαιτεί. Που στοχεύουν οι (μη) «προοδευτικοί»; Φυσικά στις…… βάσεις μας δηλαδή στην παιδεία μας!

Είναι δίκαιο ένας μαθητής να «κρίνεται» για την εισαγωγή του στο Πανεπιστήμιο από τα γραπτά των τελευταίων ημερών του τελευταίου σχολικού έτους, ενώ προετοιμάζεται όλα τα χρόνια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης; Δεν θα έπρεπε ο βαθμός να είναι αποτέλεσμα της συνολικής εικόνας του μαθητή καθ’ όλα τα έτη στο Γυμνάσιο και το Λύκειο; Δύσκολη η απάντηση εφόσον το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει υποστεί πολλές αλλαγές και η προσαρμογή φαντάζει δύσκολη υπόθεση!!! Τα μαθήματα στα οποία ο μαθητής διαγωνίζεται μειώνονται ή αυξάνονται ανάλογα την διάθεση του κάθε υπουργού κάθε φορά.  Η ψυχολογία είναι το άλφα και το ωμέγα και ιδιαίτερα εκείνη η ψυχολογία των τελευταίων ημέρων, εκείνη «κρίνει» το αποτέλεσμα. Αν, για παράδειγμα, τύχει στον μαθητή ένα άσχημο γεγονός είναι σίγουρο πως αυτό θα επηρεάσει την ψυχολογία του και όσο καλά προετοιμασμένος και να είναι η απόδοση του στις εξετάσεις θα είναι κακή. Οπότε δεν μπορούμε να πούμε πως αυτός ο τρόπος διεξαγωγής των Πανελληνίων είναι δίκαιος.
Ο μεγάλος «κερδισμένος» είναι σαφώς ο μαθητής – «πρωταθλητής» στην  παραπαιδεία, αυτός ο μαθητής που οι γονείς του δίνουν υπέρογκα ποσά για να μπορέσει να διασφαλίσει μία θέση σε καλή σχολή. Κοινώς, η παπαγαλία βοηθάει τα …. στουρνάρια και αφήνει κάποια πραγματικά μυαλά απ’ έξω (που δεν διαθέτουν μεγάλα πακέτα για να παρακολουθήσουν εντατικά φροντιστήρια). Μεγάλο πρόβλημα όταν σε εξετάσεις οι εξεταζόμενοι απαντούν στα ερωτήματα όχι με βάση το μυαλό τους αλλά με βάση την πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί στο να λύνουν τις ασκήσεις μεθοδικά όπως τους έχει διδάξει το φροντιστήριο. Και αυτό ακριβώς το πρότυπο προωθεί έμμεσα του υπουργείο, εφόσον δεν θέλει να εξαλείψει την παραπαιδεία και να στήσει ένα πιο οργανωμένο εκπαιδευτικό σύστημα όπως τα συστήματα στο εξωτερικό, εκεί όπου ο μαθητής διαβάζει μέσα στο σχολείο και όταν επιστρέφει στο σπίτι του δεν έχει ανάγκη από το φροντιστήριο. Αυτό το εκπαιδευτικό πρότυπο «φταίει» που πολλά ταλέντα (στον αθλητισμό, στις τέχνες κτλ) «χάνονται» εφόσον δεν μπορεί να τα καλύψει και τα αναγκάζει να πιέζονται σε μαθήματα που δεν τους ενδιαφέρουν. Η σφαιρική παιδεία είναι πολύ σημαντική αλλά σε κάποιες περιπτώσεις που δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί θα πρέπει το ταλέντο του μαθητή να λαμβάνεται σοβαρά υπ’ όψιν. Για παράδειγμα, αν κάποιος μαθητής έχει έφεση στην αστρονομία, θα πρέπει να μπει σε ένα πολύ διαφορετικό πρόγραμμα, να σπουδάσει φυσικός και μετέπειτα την ειδικότητα που τον ενδιαφέρει – και έτσι τις περισσότερες φορές αλλάζει εκπαιδευτική κατεύθυνση.
Ας είναι καλά οι πολλές επιλογές, όσον αφορά την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αν κάποιος αποτύχει στις Πανελλήνιες εξετάσεις δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου, ούτε τελείωσε εκεί η ζωή του μαθητή. Πολλές σχολές είναι διαθέσιμες για τους απόφοιτους των Λυκείων όπως Κολέγια, ΙΕΚ, ανοικτό πανεπιστήμιο κτλ και κάποιες φορές μία άλλη σχολή (από ΑΕΙ ή ΤΕΙ) μπορεί και να κοστίζει λιγότερο. Άλλο ο φοιτητής στην παραμεθόριο με τα ενοίκια του και τα πολλά έξοδα και άλλο ο φοιτητής στην Αθήνα, η οποία βρίσκεται πολύ κοντά μας. Κάπως έτσι, το άγχος μειώνεται. Γιατί το άγχος είναι ο χειρότερος σύμβουλος, όχι μόνο για τις Πανελλήνιες εξετάσεις αλλά για καθετί που απαιτεί μεθοδικότητα και σκληρή δουλειά. Καλή τύχη, χωρίς άγχος. Δεν λέμε «καλή επιτυχία», γιατί «επιτυχία» σημαίνει «επί της τύχης» (αν θέλουμε να μιλάμε σωστά Ελληνικά), οπότε πρέπει να έχουμε πρώτα…. ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ!!!
δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Παρητηρητής” Αργολίδος στις 11/5/2011 Αρ. Φ. 887